نظریه فرایند عادی سازی
![](/files/styles/max_325x325/public/2021-12/shutterstock_371429908.jpg?itok=g7Z44a7u)
نظرها ابزار مهمی در دنیای بهداشت و علوم اجتماعی هستند. با این حال، مهم است که در نظر بگیرید که چگونه آنها تشکیل شده و چگونه آنها اطلاع رسانی عمل روزمره است.
در این مقاله، نویسندگان در مورد نظریه فرایند عادی سازی توضیح می دهد که چگونه فن آوری های جدید، راه های بازیگری، و راه های کار به طور معمول در عمل روزمره جا افتاده است.
هدف از این نظریه این است که بررسی کند که چگونه سازمان ها در ابتدا عمل را به عمل می آورد. این به بررسی چگونگی شیوه های در کار روزمره و چگونه آنها پایدار و تولید مثل در داخل سازمان جا افتاده است.
به طور خلاصه، نظریه پیشنهاد می کند که:
- شیوه ها به طور معمول در زمینه های اجتماعی جا افتاده یا عادی می شوند، در نتیجه افرادی که به صورت فردی و جمعی برای تصویب آنها کار می کنند.
- کار تصویب یک عمل از طریق بهره برداری از مکانیسم های تولید کننده (انسجام، مشارکت شناختی، اقدام جمعی، نظارت بازتابی) که از طریق آن آژانس انسانی بیان می شود، ترویج یا مهار می شود.
- تولید و تولید مثل یک عمل نیاز به سرمایه گذاری مداوم توسط عوامل در گروه های عمل است که به جلو در زمان و فضا انجام شده است.
شما می توانید اطلاعات بیشتر در مورد چگونگی و چرا نظریه فرایند عادی سازی در اینجا توسعه داده شد.